Slaapfeestje

Nee, dit gaat niet over een club giechelende pubers die de hele nacht wakker blijven. Het gaat over een groep vrouwen waarvan de meesten de 40 al voorbij zijn. Maar dat maakt het niet minder leuk om de matrassen en luchtbedden naast elkaar te schuiven.

Het begon als een groots plan binnen onze bijbelstudiegroep. ‘Kunnen we niet een keer samen een nachtje weg, naar een klooster of zo?’ Leuk idee, maar in een klooster mag je niet altijd zoveel praten als je zou willen. En dat is voor onze groep nogal essentieel. De mogelijkheid om toch eens ongestoord te kunnen doorpraten zonder aan een tijd vast te zitten, bleek dichterbij huis te liggen. Een van de dames uit onze groep, die single is, zei: ‘Waarom komen jullie niet een nachtje bij mij logeren?’ Tadaa, schot in de roos! Dat moest de afsluiter van het seizoen worden. Vanwege agenda-technische redenen werd het uiteindelijk toch na de zomervakantie. Maar dat maakte het niet minder leuk. Koffie, thee en chocola. Een wijntje, toastjes met brie en ander geknabbel. En dan, uiteraard na veel gepraat, aan het eind van de avond om beurten in pyjama tandenpoetsen. Gezusterlijk schoven we naast elkaar in onze slaapzakken.

Soms vind ik het best een beetje ingewikkeld in de kerk. We zijn niet zo één zoals de eerste christengemeente (Hand. 2). Er is gedoe. Eigen standpunten lijken soms belangrijker dan gehoorzamen aan de Heere en elkaar in liefde tegemoetkomen. In plaats van discussies of zomaar wat babbelen zou ik liever zien dat het geloofsgesprek gevoerd wordt. Daarbij denk ik bij sommige preken: ‘is hier werkelijk niet meer over te zeggen?, omdat ik verlang naar meer. Op andere momenten vraag ik me af of we niet veel te veel naar binnen gericht zijn als gemeente. Kortom, ik mis regelmatig de diepgang en onderlinge verbondenheid.

Wat een verademing is het dan om samen Bijbelstudie te doen, om als groep vrouwen verbondenheid te ervaren omdat je samen wilt leven vanuit God en Zijn genade. Ik vind het heerlijk dat ik daarbij ook opgescherpt word. Pas zette een van de vrouwen een streep onder het begin van Filippenzen 2:

Als er dan enige bemoediging is in Christus, als er enige troost is van de liefde, als er enige gemeenschap is van de Geest, als er enige innige gevoelens en ontfermingen zijn, maak dan mijn blijdschap volkomen, doordat u eensgezind bent, dezelfde liefde hebt, één van ziel bent en één van gevoelen…

Het ging haar om het woord enige. Het hoeft niet compleet te zijn, een beetje is ook al goed. Het hoeft niet (meteen) met iedereen, maar met een aantal mensen is al vreugdevol. Ik vond het een bevrijdende manier van kijken naar gemeentezijn. Ook al mis je dingen en verlang je naar meer, je mag ook stilstaan bij wat er is en wat je voor elkaar mag betekenen. En vanuit dit perspectief is een slaapfeestje ook uiting van eenheid en gemeenschap in de Geest.

Ga naar het archief.